Wat weten we eigenlijk over de overgang?

Wat heb jij meegekregen over de overgang van je moeder, je oma, of de maatschappij? Hoe is je beeld over vrouwen van 50 plus? Interessant of afgeschreven? Krachtig of zwak? Positief of negatief? Wie heeft dat beeld gecreerd? Hoe ga je zelf met deze levensfase om?  Doe je zo goed mogelijk je best om de vrouw te blijven die je was? Blijf je doen wat je altijd deed? Ben je nieuwsgierig naar het wat het leven nog meer voor je in petto heeft? Sta je open voor veranderingen, of vind je dat spannend?

Wat mijn moeder mij vertelde

Vrij weinig eigenlijk! Haar informatie draaide om fysieke klachten. De zin die me nog helder in de oren klinkt is: ‘Zorg dat je op tijd de extra kilo’s verliest, na je 50ste gaat het er niet meer a’f! Ik was 25 en had geen idee waar ze het over had. Ze had het niet gemakkelijk, mijn lieve moeder. Ze was 7 jaar daarvoor gescheiden en werkte als secretaresse in een mannenwereld in een klein bedrijf. Ze werd geplaagd met de vele opvliegers. die haar overvielen. Er was geen begrip, geen vrouwvriendelijk cultuur, laat staan prettige arbeidsvoorwaarden. De vergaderringen duurden tot s’avonds laat en zij moest ze notuleren in steno. Een hekel had ze eraan. In het weekend was ze bezig met het uitwerken van het verslag, want op het werk werd ze teveel afgeleid. Mijn moeder was niet positief over de overgang en droeg haar last stoïzijns. Verdere voorlichting of wijze inzichten had zij ook niet gekregen van haar moeder.

Mijn overgangservaring

Mijn overgang begon op mijn 46ste in de periode dat mijn dochter van 11 voor het eerst ongesteld werd. Ik was 5 jaar daarvoor gescheiden en had de zorg  voor haar, naast een 32-urige werkweek. Ik was niet bezig met de overgang, had absooluut geen idee dat er een totaal nieuwe levensfase zou aanbreken. De enige info die ik vond op internet ging over fysieke klachten en de pillen die daartegen zouden helpen. Ik was eigenlijk heel blij dat de menstruatie eindelijk stopte. Ik was helemaal klaar met de zware maandelijkse bloedingen waar ik al jaren last van had. In die tijd wist ik nog niets van de Biologische Wetten en wat de zware bloedingen je willen vertellen. Lees hierover meer in deze blog. Ik slikte een natuurlijk supplement voor vrouwen in overgang en had weinig last van opvliegers. Achteraf gezien stond ik in de overlevingsstand en deed mijn uiterste best om te blijven doen wat ik altijd al deed. Maar dat ging niet. Na mijn vijftigste kwam ook voor mij de grote ommekeer naar een ontwikkeling die nog steeds doorgaat.

De urgentie om nu wijsheid en ervaringen met elkaar te delen

Het zal je niet zijn ontgaan dat er steeds meer wijsheid naar boven  komt over de betekenis en de effecten van de biologische verandering op het leven van vrouwen. Ook zien we opvallende verschillen tussen de Westerse werelld en de inheemse culturen waar de overgang zonder klachten verloopt.

Tegelijkertijd zien we een jaarlijkse toename in het gebruik van synthetische hormoon therapie in het Westen. Je kan je wel voorstellen dat het enorm lucratief is  om de overgang te bestempelen als een kwaal waar iets tegen gedaan moet worden. Als we niet met elkaar praten over onze ervaringen in de overgang en in de post-menopauze en elke vrouw druk blijft met de vele rollen die zij heeft in het gezin en in de maatschappij, dan worden wij en onze natuurlijk, biologisch transformatie proces ontkent en gebagetalliseerd tot overeen medisch probleem.

Laten we eerlijk zijn: waarom kijken we er zo tegenop?

Als we kijken naar andere culturen, zie je iets bijzonders. Waar wij worstelen met elk lijntje in ons gezicht, groeien vrouwen in veel inheemse stammen met een heel ander verhaal op. Dat zet je wel aan het denken: waarom voelt het bij ons dan zo anders?

De druk om ‘aan’ te blijven

Eerlijk is eerlijk, wij leven al generaties lang niet meer echt volgens ons biologische ritme. In plaats daarvan worden we dagelijks herinnerd aan het ideaalbeeld: jong, strak en vooral ‘anti-aging’. Het lijkt soms wel alsof de menopauze het einde betekent van onze houdbaarheidsdatum. We worden overspoeld met reclames voor crèmes en ingrepen, met de subtiele (of minder subtiele) boodschap: “Zorg dat je niet oud wordt, want dan tel je niet meer mee.”

Herken je dat gevoel? Dat idee dat we onze waarde verliezen zodra we rimpels krijgen of niet meer vruchtbaar zijn? Het is alsof we in onze cultuur hebben afgesproken dat ‘oud zijn’ iets is wat we moeten verstoppen.

Een wereld van verschil

Het meest fascinerende? Niet elke vrouw op de wereld beleeft de overgang op dezelfde manier als wij. Je zou verwachten dat de daling van oestrogeen overal hetzelfde effect heeft, maar dat is dus niet zo. Er zijn culturen — van Japan tot de Maya-vrouwen in Yucatán, en van de Maori in Nieuw-Zeeland tot stammen in Afrika — waar ze niet eens een woord hebben voor ‘opvliegers’ of ‘menopauze’. Daar is het geen verlies, maar een promotie. Geen propaganda over ‘opgedroogd zijn’, maar de boodschap: “Je hoeft niet meer voor baby’s te zorgen, nu is het tijd voor jouw wijsheid.”

De ervaring is heel nuchter: de menstruatie stopt, en dat is het dan. Ze gaan niet door de jarenlange fysieke en mentale rollercoaster die wij hier als ‘normaal’ beschouwen.

Dit bewijst eigenlijk iets heel hoopvols: de klachten die wij ervaren, komen niet alleen door onze hormonen. Het heeft ook te maken met hoe we leven en welk verhaal we onszelf vertellen. Als je weet dat je na deze fase een gerespecteerde, wijze vrouw bent, reageert je lichaam daar heel anders op dan wanneer je bang bent om ‘er niet meer bij te horen’. Het geeft een heel andere lading aan de verandering, vind je niet?

Stel je eens voor dat we dat perspectief zouden omarmen. Dat we de overgang niet zien als een aftakeling, maar als de overgang naar de rol van de ‘Wise Woman’. Iemand die respect krijgt, wiens levenservaring goud waard is en naar wie de jongere generatie vol bewondering kijkt voor raad.

De invloed van onze moderne levensstijl

In veel inheemse culturen is de vrouw ingebed in een collectief. De zorg voor kinderen en het huishouden is geen individuele last, maar een gedeelde verantwoordelijkheid. De omgang tussen mannen en vrouwen is biologisch en gebaseerd op complementariteit: ze hebben verschillende rollen, maar met een gedeelde erkenning van de spirituele en maatschappelijke waarde van het vrouwelijke.

Hoe anders is dat voor ons in het Westen, niet waar? Want, hoe waren de zorgtaken en de verantwoordelijkheden vroeger bij jullie thuis verdeeld? En hoe is/was dat in jouw gezin? Ben je respectvol en liefdevol behandeld thuis, op straat, op school, op je werk? Heb je je veilig en beschermd gevoeld? Wist je dat je de antwoorden hierop terug kan vinden in de menstruatie- en overgangsklachten die jij hebt (gehad)?

De “Interne Verhuizing”

We focussen vaak op de eierstokken, maar de grootste transformatie vindt plaats in de hersenen. Tijdens de vruchtbare jaren zijn we biologisch geprogrammeerd (door oestrogeen en oxytocine) om voor anderen te zorgen: kinderen, partners, de gemeenschap. In de menopauze vallen die “zorghormonen” weg. Dat is niet alleen maar negatief; het is een herprogrammering. Je brein gaat van ‘zorg voor de ander’ naar ‘zorg voor jezelf’. Het is de biologische geboorte van je eigen autonomie.

De Biologische verklaring voor overgang klachten

De Biologische Natuurwetten van dr. Hamer tonen aan hoe wij reageren op traumatische situaties in onze omgeving. Alle zogenaamde territorium conflicten die we hebben  meegemaakt voorafgaand aan  de overgang en die niet zijn opgelost, gaan in genezing doordat de oestrogeenproductie daalt. Want biologisch gezien word je een nieuw mens.  Als je kijkt naar het plaatje van de Neocortex hierboven, dan zie je links en rechts de verschillende territorium conflictthema’s met de daarbij behorende organen.

Mannen hebben een buiten territorium, denk daarbij aan wilde dieren, maar ook aan inheemse culturen en vrouwen hebben een binnenterritorium. Het biologisch recht van een vrouw is om geliefd, beschermd en verzorgd te worden. Het biologische recht van een man is om lief te hebben, te beschermen en te verzorgen.

Dit verschil komt tot uitdrukking in de hersenen onder invloed van de zorghormonen. De daling van oestrogeen lost  de conflictthema’s definitief op waardoor de corresponderende organen genezen. De genezing verloopt volgens de 2-fasen van ziekte met de bijbehorende genezingsklachten. Deze genezingsklachten zijn klachten als opvliegers, slecht slapen, gewichtstoename, angst, hartkloppingen, osteoporose, incontinentie en droge slijmvliezen,

Laten we verder praten over de diepere bekenis van de overgang klachten

Nu we een idee hebben wat er aan de hand is en waar onze klachten vandaan komen, gaan we in het volgende deel verder inzoemen op  wat jouw lichaam je wil vertellen. Want als we de signalen snappen en onszelf begrijpen, hebben we de keuze om ee symptomen zelf, op een natuurlijke manier en definitef oplossen.